تجربه یک شب اقامت در استانبول مهمان ترکیش ایر

 به خاطر تنش‌هایی که بین ایران و اسرائیل وجود داره پرواز ما از طریق هواپیمایی ترکیش با یک شب اقامت در استانبول در هتل رامادا انجام شد.

پرواز ما از ساعت ۲ صبح به ۸:۳۰ صبح تغییر پیدا کرده بود چون هواپیمایی ترکیش تمام پروازهای خود را به مقصد ایران یا از مبدا ایران رو از ساعت ۷ صبح شروع می‌کرد و به خاطر این تغییر نمی‌توانستیم به پرواز دوم برسیم در نتیجه مجبور شدیم به پیشنهاد خود ترکیش یک شب در هتل اقامت کنیم و با پرواز روز بعد به سمت پورتو پرواز کنیم.

در فرودگاه بعد از مهر ورود باید به قسمت هتل دسک ( Hotel Desk ) مربوط به هواپیمایی ترکیش می رفتیم و بلیط و کارت پرواز خود را نشون می دادیم.

تقریباً ۲۰ دقیقه‌ای منتظر ماندیم تا نفرات بیشتری جمع شوند حدودا ۱۰ - ۱۲ نفر بودیم که توسط یه ون به سمت هتل حرکت کردیم. هتل نهایتاً سه ستاره بود یعنی از نظر کیفیت بیشتر از سه ستاره نداشت ( شاید ستاره های بیشترهم داشت. )

به ما گفتند یک ناهار و یک شام مهمان هتل هستیم و راس ساعت ۴ صبح فردا در لابی حضور داشته باشید تا ماشین ما را به فرودگاه ببرد بعد از گرفتن اتاق‌ و اینکه وسایل خود را در اتاق گذاشتیم رفتیم به رستوران که ناهار بخوریم رستوران با اینکه بوفه بود ولی فقط یک نوع غذا داشت و اون هم کوفته یا همون کباب تابه‌ای خودمان بود. نوشیدنی فقط آب و اگر بیشترمیخواستیم باید می خریدیم. نهار را خوردیم و سپس به اتاق خواب برگشتیم و تقریباً سه چهار ساعتی خوابیدیم  بعد از اون اتفاق‌هایی که در فرودگاه اصفهان افتاد ( چون ترکیش بلیط زیاد فروخته بود پیشنهاد داد در قبال نفری ۶۰۰ یورو پروازمون رو به دو روز بعد منتقل کنیم. ولی در نهایت ما قبول نکردیم. ) واقعا این استراحت نیاز بود.

ساعت ۷ شب همسرجان ما رو صدا کرد و برای قدم زدن در اطراف هتل به بیرون رفتیم. اطراف هتل چندتا رستوران و کافه بود و در یکی از کافه ها قهوه و باقلوا خوردیم, من پیشنهاد دادم که شام رو دونر کباب بیرون از هتل بخوریم ولی خانم گفتن: بذار به هتل برگردیم که بیشتر هم استراحت کنیم.

وقتی به هتل برگشتیم به رستوران رفتیم و غذایی که بود جوجه‌های کوچیکی که در چوب گذاشته بودند و خیلی کیفیت نداشت ( باز ناهار غذاش بهتر بود ) بعد از خوردن شام به اتاق برگشتیم من یک دوش گرفتم و برای اینکه خواب نمانم سعی کردم که اتاق رو روشن بذارم و با ایجاد سر و صدای مصنوعی ( دیدن ویدوی در یوتیوب ) نگذارم خوابم عمیق بشود. حدود ساعت ۳:۲۰ بیدار شدیم و بعد از اینکه کلیدها را تحویل دادیم به عنوان صبحانه ۴ تا بسته دادند که ساندویچ, آبمیوه و یک عدد سیب سبز ترش بود, تقریبا ۳۰ دقیقه ای در لابی نشستیم تا یک اتوبوس آمد و ما رو که تقریباً ۲۵ نفر بودیم به فرودگاه بین المللی استانبول برد در آنجا بعد از دو بازرسی و مهر خروج به سمت سالن ترانزیت رفتیم.

نزدیک به ۴۰ دقیقه در سالن ماندیم تا گیت مشخص شد و بعد از مشخص شدن, به سمت گیت حرکت کردیم. مامور کنترل بلیط در گیت با اعلام آماده کردن کارت پرواز, پاسپورت و ویزا یا کارت اقامت و چک کردن و امضا کارت پرواز تقریبا آماده اعلام سوار شدن شدیم و این تجربه متفاوت به پایان رسید.

******

* در مورد کانکشن و اینکه بین دو پرواز چقدر زمان نیازه و گرفتن هتل کی امکان پذیره٬ کارمند ترکیش ایر گفت: ما کانکشنهای زیر ۵۰ دقیقه رو اصلا توصیه نمیکنیم حداقل ۹۰ دقیقه باید بین دو پرواز فاصله یاشد.

گرفتن هتل طبق چیزی که در سایت خود ترکیش ایر نوشته بود؛ کانکشن باید بیشتر از ۲۰ ساعت و کمتر از دو روز باشد تا امکان گرفتن هتل وجود داشته باشد. ( البته کلاس بلیط پرواز در نوع هتل و مدت اقامت هم تاثیر دارد )

** یک نکته بسیار مهم در گرفتن هتل اینکه اگر برای خروج از فرودگاه نیاز به ویزا داید گرفتن ویزا وظیفه مسافر است نه ایرلاین.

* تجربه جالب دیگه اوربوک یا زیاد بلیط فروختن بود که چون آخر فصل مسافرت هست و از ایران مسافر زیادی به ترکیه برای کنسرتهای آخر تابستان می روند ترکیش زرنگی که کرده بود ( البته اتفاق معمولی در صنعت هواپیمایی هست. ) بطور مثال به جای فروش ۳۰۰ بلیط ۳۲۰ بلیط فروخته بود حالا اگر اون ۲۰ نفر نمی آمدند که سود خالص برای ایرلاین هست اگر هم می آمدند با پیشنهاد جا به جایی پرواز و پرداخت جریمه, مسافر با بلیط گرونتر را سوار میکند و باز هم سود نسبتا خوبی به دست می آورند.

و در نهایت:

Home sweet Home