از گز تا دبی چاکلت: نگاهی به برندسازی که ما از آن جا ماندیم

چند سال پیش در یک سمینار صادرات، سخنرانی گفت: "جهان عاشق گز و سوهان ایرانی است." این حرف جرقه‌ای در ذهنم زد. تصمیم گرفتم شانس خودم را امتحان کنم. از میوه خشک شروع کردم، به سراغ مربا رفتم، اما در نهایت متوجه شدم فقط پسته و زعفران ارزش صادراتی دارند—آن هم با مراحل پیچیده و چالش‌های فراوان.

زمستان پارسال اتفاق جالبی افتاد. خانواده‌ام از ایران برگشتند و پسرم یک جعبه گز پسته‌ای به مدرسه برد. وقتی برگشت، چند تکه از آن هنوز در کیفش بود. پرسیدم: "چرا نخوردی؟" گفت: "دوستانم خوششان نیامد، برای همین کل بسته را به معلمم دادم." چند روز بعد معلمش را دیدم. تشکر کرد و گفت: "طعمش متفاوت بود." از لحنش معلوم بود که خیلی باب میلش نبود. این ماجرا من را به فکر فرو برد: چرا خوراکی‌های ما در دنیا این‌قدر ناشناخته‌اند؟

دبی چاکلت چگونه جهانی شد؟

دبی چاکلت یک شکلات معمولی نیست. در کمتر از سه ماه، نامش در همه جا پیچید. از یک ایده ساده در یک کسب‌و‌کار خانگی کوچک شروع شد، اما حالا اسم دبی را بلندتر کرده. برایم سوال شد: این موفقیت پایدار است یا فقط یک تب زودگذر؟

یکی از دلایلش حمایت ولیعهد دبی است. اما چرا این کار را کرد؟ دبی همیشه می‌خواهد خودش را به‌عنوان شهری خلاق و پیشرو معرفی کند—از آسمان‌خراش‌ها تا شکلات. این محصول با ترکیب پسته و کنافه، چیزی ساخته که هم ریشه در سنت دارد، هم حس مدرنیته می‌دهد. مثل این است که چای ماچا را در بسته‌بندی شیک ببینید و بگویید: "این هویت ماست."

چه چیزی پشت موفقیتش بود؟

• دستور تهیه‌ای که برای همه در دسترس است: برخلاف نوتلا که رازش را نگه داشته، دبی چاکلت ترکیبش را به همه نشان داد. نسخه‌های تقلبی زیاد شدند، اما کیفیت اصلی خودش را ثابت کرده.

• دبی، پناهگاه خلاقیت: این شکلات پیامی روشن داد: دبی از ایده‌های نو حمایت می‌کند. اگر فکری در سر دارید، اینجا جایش است.

• مواد بومی با طعم لوکس: پسته، کنافه و کمی شیر شتر—ترکیبی که هم محلی است، هم جهانی. بسته‌بندی‌اش هم آن را یک سر و گردن بالاتر برده.

• قدرت نام دبی: این محصول نشان داد مواد خاورمیانه‌ای می‌توانند در دنیا بدرخشند. حالا بعضی‌ها فقط برای یک تکه شکلات به دبی سفر می‌کنند.

• قدرت داستان‌گویی و تبلیغات اینترتنی: حتما داستان این شکلات را بخوانید که با چه ایده‌ای توسط سارا حموده (مهاجر مصری- بریتانیایی) ساخته شد و با وایرال شدن ویدیو توسط یک اینفلوئنسر (Mariia Vehera) دنیا رو گرفت.

• بسته‌بندی ساده: که به مشتری القا می‌کند شما با یک کسب‌وکار کوچک طرف هستید نه یک کسب‌و‌کار بزرگ. نکته دیگر قرار گرفتن شکلات در بسته بندی برخلاف روال رایج است.

دبی چاکلت و چهره جدید دبی

دبی با یک شکلات ساده—که نه مواد نایاب می‌خواهد، نه فناوری پیچیده—برندش را تقویت کرد. ما با گنجینه‌ای از خوراکی‌ها مثل: گز، سوهان، حلوا سیاه، رشته خشکار و….. هنوز درجا می‌زنیم، اما دبی با کمک شبکه‌های اجتماعی جلو رفت. در دنیای امروز، دیده شدن کلید موفقیت است، و دبی این را خوب فهمیده.

دبی پیش‌تر با برج‌ها و هتل‌هایش شناخته می‌شد. حالا با شکلات می‌گوید: "من در خوراکی هم حرفی برای گفتن دارم." مثل سوئیس که با شکلاتش در ذهن‌ها مانده، دبی هم دارد همین مسیر را می‌سازد.( در دنیای امروز به این مدل تاثیرگذاری قدرت نرم می‌گویند ).

فراتر از یک شکلات

دبی چاکلت فقط یک خوراکی نیست؛ یک استراتژی است. دبی با استفاده از شکلات، کنافه، پسته و شیر شتر—که هم سالم است، هم بافتی خاص دارد—محصولی خلق کرده که هویتش را فریاد می‌زند. این شهر در گردشگری و فناوری پیش‌تر خود را ثابت کرده بود، حالا نوبت خوراکی است. ما هنوز پسته و زعفران و خرما را کیلویی صادر می‌کنیم، اما دبی با شکلاتش داستان می‌گوید.

حرف آخر

دبی چاکلت با یک قصه خوب، حمایت قوی و قدرت اینترنت حالا در بیش از ۵۰ کشور فروخته می‌شود. ما که زعفران و گز داریم، چرا هنوز در نقطه شروعیم؟ شاید وقتش باشد دست به کار شویم، هویت خودمان را بسازیم و به جهان نشان دهیم که ما هم هستیم. شما چه فکر می‌کنید؟